Chad Johnson - History

Singer-songwriter Chad Johnson uit Minnesota combineert in zijn zelfgeschreven nummers akoestische rock met folk- en countrymuziek. Zijn debuut-cd "Once In Your Life" uit 2004 is voor hem succesvol. Chad verkoopt alle tweehonderd exemplaren van het album. De daaropvolgende jaren geeft hij de voorkeur aan zijn gezin. Na vijf jaar van afwezigheid is Johnson in 2009 weer de studio in gedoken voor het opnemen van een nieuw album. De zestien akoestische nummers op de nieuwe cd "History" zijn stuk voor stuk onderhoudend en aangenaam.

De verhalenverteller zingt warm en gemoedelijk over zijn gezin, familie en vrienden. De sterke emotionele songs blijven overeind met of zonder toevoeging van studiomuzikanten. De zanger laat de luisteraar genieten van sfeervolle folkliedjes. In My Son klinkt een trotse vader. Normandy is een eerbetoon aan de opa van Chads vrouw, een veteraan die meevocht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het oerdegelijk muzikale vakmanschap van Johnson komt tevens bovendrijven in americananummers als Long Limousine en Lost Friends. De sfeer van de cd is uiterst sober gehouden met aanstekelijke nummers en persoonlijke luisterliedjes. Chad Johnson heeft met "History" een cd gemaakt met een melancholische onderlaag voor liefhebbers van folk, country en americana. De plaat geeft je 72 minuten lang luisterplezier en zal zijn glans niet snel verliezen.

http://www.myspace.com/chadjohnsonsmusic

http://www.cdbaby.com/cd/chadj

Kate Reid - I'm Just Warming Up

De 38-jarige Canadese Kate Reid is een zangeres in de traditie van een jonge Joni Mitchell en Rickie Lee Jones. Tijdens optredens is Kate een energieke vrouw, die regelmatig grapjes maakt over haar geaardheid. In haar autobiografische teksten neemt ze zichzelf als lesbienne vaak op de korrel. Op haar nieuwe cd "I'm Just Warming Up" brengt Reid, samen met onder meer producer en gitarist Adam Popowitz, een prachtig uitgebalanceerde variatie aan folkrock en luisterliedjes in de fingerpicking stijl. De cd staat vol humoristische en boeiende verhalen. In de folkrockopener Ex-junkie Boyfriend breekt ze met haar vriend, waarmee ze in Vancouver samenleefde. In het grappige The Only Dyke At The Open Mic vertelt Kate ons bagger te hebben gescheten om als enige lesbienne bij een Open Mic het podium te betreden, na een optreden van Nirvana. Kurt Corbain zat laveloos aan de bar.

In de mooie relaxte folkliedjes Reach To You en Dirty Girl is de liefde aan de orde. Het zijn nummers met een happy end. No More Missing Daughters is het intrigerende verhaal over minimaal 62 verdwenen dochters in de Vancouver Downtown Eastside in 2002. Kate Reid combineert op haar laatste cd de serieuze en naar de keel grijpende liedjes met nummers die een glimlach op je gezicht toveren. Lee Oliphant (basgitaar), Richard Brown (drums), Jo Chapman (klarinet), Kori Miyanishi (viool) en Sarah Macdougall (achtergrondzangeres) zorgen voor de extra dynamiek of juist voor subtiele accenten die in dienst staan van Kate's liedjes. De cd "I'm Just Warming Up" kan worden omschreven als treffend, ontroerend en humoristisch met de nodige heerlijke folkrock en schitterende ballads. Het wordt eens tijd dat wij deze folkzangeres uit Vancouver in Nederland gaan verwelkomen.

http://www.youtube.com/watch?v=uoeFxABIXh4&feature=related

www.myspace.com/katereidacoustic
www.cdbaby.com/cd/katereid2

Pistol Pete's Dinosaur Truckers - Down The Road

De band Pistol Pete's Dinosaur Truckers komt uit Duitsland. De nummers op deze nieuwe cd worden evenwel in goed Engels gezongen. Vanaf 2006 tourt de band door Europa met aanstekelijk americana, roots en oldtimeymuziek. Zanger Pete bezit een energieke en rauwe stem. Samen met zijn maten Daniel (akoestische gitaar, lapsteel), Till (mandoline, akoestische gitaar) en Tobi (contrabas) krijgt de luisteraar op "Down This Road" vijftig minuten en zestien nummers lang meezingbare en toegankelijke liedjes te horen.

De zelfgeschreven tracks op deze cd klinken ouderwets vertrouwd in het americana-, bluegrass- en soms rockabillygenre.Het eerste nummer Tear Your Walls Down zet meteen de toon voor wat je verder krijgt voorgeschoteld, namelijk aangename up-tempo muziek. Je kent het al jaren maar toch blijft het lekker smaken. "Down This Road" is een heerlijk fris en ouderwets plaatje.

www.myspace.com/dinosaurtruckers

www.cdbaby.com/cd/ppdtruckers

Ryne Doughty - Ryne Doughty

De uit Boulder, Colorado, afkomstige Ryne Doughty is een singer-songwriter die onlangs zijn debuut-cd uitbracht. Op deze naamloze cd staan tien liedjes met elementen uit de folk, blues, country en bluegrass. Ryne begeleidt zich tijdens optredens op de akoestische gitaar. Voor dit solo-project kreeg hij in de studio hulp van gerenommeerde muzikanten: Gregory Alan Isakov (banjo), Jen Gilleran (drums en percussie), J.C. Thompson (akoestische en electrische basgitaar), Phillip Parker (cello) en Morgan Harris (electrische gitaar). Doughty manifesteert zich op deze cd als een groot muzikaal talent met een aparte stijl van spelen in verschillende stemmingen.

De verzorgde folk- en country luisterliedjes vallen op door de subtiele en afwisselende instrumentatie. We horen een meesterlijke verhalenverteller aan het werk in nummers waar de melancholie vanaf druipt. De liedjes klinken mij als pareltjes in de oren. Ze moeten iedere muziekliefhebber eigenlijk wel aanspreken. Het warme stemgeluid van Doughty en de intensiteit van zijn composities dwingen je tot het herhaald beluisteren van dit prima debuut.

www.myspace.com/rynedoughtymusic

www.cdbaby.com/cd/rynedoughty

Stan DeWitt - Musical Moonshine

De Californische singer-songwriter Stan DeWitt is een multi-getalenteerde duizendpoot. Hij is onderwijzer, gitarist, componeert filmmuziek en is tevens een liedjesschrijver. "Music Moonshine" is alweer zijn vierde cd. "Bend" (2008), "Reaching Back" (2002) en "Long Day's Journey" (2001) gingen hieraan vooraf. Dit is de eerste cd van Stan zonder hulp van andere muzikanten. Een echte soloplaat, die hij zelf heeft geproduceerd. Het album bevat dertien romantische en persoonlijke liedjes. Een simpele, ritmisch bespeelde akoestische gitaar is het uitgangspunt. Die aanpak dreigt soms wat eenzijdig te worden. Stan weet met zijn prettige en gevoelige stem de aandacht vast te houden.

DeWitt klinkt dromerig in The Stars Sang A Song. Daarin zingt hij vol liefde over de eerste ontmoeting met zijn verloofde Lynda, waarmee Stan in mei gaat trouwen. De folkliedjes Nobody Knows, Holding You In The Dark en Simple and True zijn tevens speciaal voor zijn geliefde geschreven. Zij overwon de zware strijd tegen de borstkanker. Het korte instrumentale 500 Miles is opgedragen aan zijn moeder en Lynda’s vader, die vorig jaar zijn overleden. De mooie liedjes op de plaat komen in deze subtiele muzikale omlijsting beter tot hun recht dan op zijn voorgaande cd’s. "Music Moonshine" klinkt warm en authenthiek, gemaakt met alle liefde en toewijding. De cd bevat dan ook fijne singer-songwriter- en sfeermomenten van Stan DeWitt zonder enige vorm van sentimentaliteit.

www.myspace.com/standewitt

www.cdbaby.com/cd/standewitt2

Fitzgerald - Nothing Left But The Leaving (2009)

Fitzgerald bestaat nog geen jaar, maar de debuut-cd "Nothing Left But The Leaving" van dit uit Iowa afkomstige kwartet is nu al een feit. De groep bestaat uit Matthew Cain (zang, gitaar, keyboard en banjo), Walter Goodknight (gitaar en achtergrondzang), Troy Ferrell (drums) en Jason Parks (basgitaar).De tien nummers op deze plaat zijn in twaalf uur tijd nagenoeg live in de studio opgenomen. Het is spul dat stomend uit je speakers komt.

Zonder onnodige toeters en bellen nestelen de rock 'n roll songs van Fitzgerald zich bij elke luisterbeurt dieper in het gehoor. Luister maar eens naar Worn Me Down en Some Sin. De onvervalste en energieke rocknummers hebben heerlijk pakkende riffs en krijsende gitaarsolo's. De stampende songs worden moeiteloos afgewisseld met enkele subtiele akoestische rustpuntjes. De nummers Devil’s Garden en Here And Gone laten je even op adem komen. Hierna vuurt Fitzgerald wederom rauwe no-nonsense rock ’n roll in de hoogste versnelling op de luisteraar af. Een heerlijk plaatje om het nieuwe jaar luidkeels in te luiden, heel wat minder gevaarlijk dan ontploffende lawinepijlen en gillende keukenmeiden.

www.myspace.com/fitzgerald

www.cdbaby.com/cd/Fitzgerald1

Chris Baker - 28th & Taylor St. Blues

De Texaan Chris Baker zit al meer dan een decennium in de muziek. Als veertienjarige speelde hij gitaar in de funky band Elsie. De daaropvolgende jaren was hij actief met de Chris Baker Band, College Station en Magee Payne Band. Momenteel is Baker de zanger en gitarist van de groep Southern Reverb met folkrock en country op het repertoire. "28th & Taylor St. Blues" is Bakers tweede solo-uitstapje. Het volgt "The Ride" uit 2004 op. De cd, die op vijf verschillende locaties is opgenomen, bevat tien liedjes met een combinatie van folk, country en rock.Chris Lewis (drums) en Mark Ridell (basgitaar) van Southern Reverb zijn enkele muzikanten die Chris in de studio's hebben bijgestaan.

Baker speelt op deze tweede schijf schitterend slide-gitaar. Zijn emotioneel geladen zang ontroert tijdens de gehele cd. Hij bezit tevens de kunst om aangename melodieën te schrijven, gecombineerd met verhalen over zijn eigen leven. Een plaat die beurtelings herinneringen oproept aan onder meer John Hiatt en Slaid Cleaves. Het album bevat tevens pakkende folkrock met het knallende titelnummer als hoogtepunt. Chris wisselt regelmatig de toonzetting af met subtiele luisterliedjes zoals Until My Days en Undeservingly Yours. Ik kom maar niet af van deze cd met zijn schitterende melodielijnen. Ook als ik de deur uitga, blijft de cd in m'n kop zitten. "28th & Taylor St. Blues" van Chris Baker is een mooi slotakkoord van een prachtig muziekjaar. Chris heeft zeven jaar gewerkt aan deze plaat. Als hoestekst schrijft hij dan ook: 'By the grace of God, it's finally come together'.

http://www.chrisbakerband.com/

www.cdbaby.com/cd/bakerchris2

Jeremy Nunnelly - Just The Same

Een zanger, gewapend met gitaar, mondharmonica en liedjes over zijn eigen jeugd. Het zijn de ingrediënten die terug te vinden zijn op de debuut-ep "Just The Same" van de uit South-Carolina afkomstige Jeremy Nunnelly. Hij zingt en speelt op een eerlijke en heldere manier doeltreffende liedjes in de folk- en bluegrasstraditie. De teksten getuigen van eenvoud en eerlijkheid.

Jeremy brengt zes liedjes zonder opsmuk. Gewoon lekker zingen en spelen is het motto. Met zijn warme stem en fel akoestisch gitaarspel geeft Jeremy Nunnelly in twintig minuten een kijkje in zijn eigen belevingswereld. Liedjes die je vanaf het begin tot het eind bij je strot grijpen en niet meer los laten. Gedreven en vol vuur zingt hij over zijn tijd als jongen op de boerderij (Good man Home) of over zijn liefdevolle ouders (Muscadines). "Just The Same" herbergt een stel fantastisch akoestische songs van een zanger en gitarist met veel talent. Deze ep, waar het speelplezier van afstraalt, smaakt naar meer. Ik hoop dan ook dat er spoedig een volledig album wordt uitgebracht van Jeremy Nunnelly.

www.myspace.com/jeremynunnelley

www.cdbaby.com/cd/JeremyNunnelley

Chris Coole - Old Dog

De naam Chris Coole zal je waarschijnlijk weinig zeggen. De gitaar- en banjo-virtuoos uit Toronto is echter al geruime tijd actief als muzikant. Hij heeft zijn diensten verleend als sideman of als producer aan meer dan 75 albums voor diverse muzikanten. Voor zijn eerste solo-project kreeg Chris veel steun en hulp van andere muzikanten. Desondanks is er zorgvuldig omgesprongen met de toevoeging van extra instrumenten. De cd "Old Dog" bevat zowel eigen composities en covers als traditioneel materiaal. Akoestische folk, blues, bluegrass en banjo-fingerpickin’ komen aan bod op "Old Dog" met een lichte voorkeur voor de prachtige ballads.

In nummers als The Bottle Got The Best Of Me en $100 word je als luisteraar meegezogen met de gedrevenheid van de zanger en de sfeer die zangeres Kristin Cavoukian oproept. Cooles interpretatie van andermans nummers als Six Days On the Road (van Carl Montgomery) en Daniel and the Sacred Harp (van Robbie Robertson) hebben een verslavende werking op de luisteraar en zijn dan ook zeer geslaagd. De relaxte Tulsa-sound in folkliedjes als Hell To Pay en Cole Young heeft een hoog J.J. Cale gehalte. "Old Dog" is een album dat de luisteraar meeneemt op een bezielde muzikale reis vol emoties. Twaalf liedjes die voor een bijzonder aangename luisterervaring zorgen.

http://www.chriscoole.com

www.cdbaby.com/cd/ChrisCoole

Mike Eckstein - Far West Day Dream

De Californische Mike Eckein is een muzikant, die liedjes schrijft en zingt. De teksten worden in de studio voorzien van geïmproviseerde melodielijnen. Althans, die indruk krijg ik bij het beluisteren van Far West Day Dream. Op deze cd staan liedjes met een psychedelische klankkleur. De akoestische nummers komen wereldvreemd en avant-gardistisch over. Een vergelijking met Syd Barrett is dan vrij snel gemaakt.

Het merendeel van het gebodene is instrumentaal en is soms moeilijk om doorheen te komen. Alleen tijdens de prettig gezongen folksongs How Do en In Peril weet Mike Eckstein mij echt te boeien. Far West Day Dream herbergt naast aardige folkliedjes tevens onvoorspelbare en ongestructureerde composities. De debuut-cd van Mike Eckstein zal dan ook niet voor iedereen zijn weggelegd.

www.myspace.com/mikeeckstein

www.cdbaby.com/cd/eckstein

James Ruff - Long Journey Home

De uit New York afkomstige singer-songwriter James Ruff heeft veel van de wereld gezien. Tijdens zijn reizen deed hij kennis op van onder meer de flamenco en de Afrikaanse drums. Die bagage heeft Ruff gebruikt tijdens de opname van zijn debuut-cd "Long Journey Home". Van sober en passievol spel tot aan akoestisch getokkel blijf je als luisteraar geboeid door de geïnspireerde gitaarklanken. James maakt je in zijn liedjes deelgenoot van zijn emoties en gevoelens. De verlangens, jeugdherinneringen en dromen zijn onderwerpen, die regelmatig in zijn teksten terugkomen.

Hij zingt en speelt zo overtuigend, dat je vanzelf in zijn nummers wordt meegezogen. De melancholische songs zijn geschreven in de folk- en rocktraditie. Een uitzondering is het nummer Coconut Song. Een ontmoeting met de in Costa Rica populaire zanger Walter Ferguson inspireerde James tot het schrijven van het lied met een Caraïbisch tintje in de bekende stijl van Jack Johnson. "Long Journey Home" ontroert en betovert met treffende teksten, gedreven melodieën en opvallend intens akoestisch gitaarspel. Er blijft tijdens iedere draaibeurt onderhuidse spanning en een beklemmende geladenheid voelbaar op dit fraaie en pure debuut van James Ruff.

www.myspace.com/jamesruffmusic

www.cdbaby.com/cd/JamesRuff

Memphis 59 - Ragged But Right

Rootsrock is een term, die meestal wordt gebruikt om de oorsprong van de rock-'n-roll, de versmelting van zwarte blues en witte country, in combinatie met de fokrevival te omschrijven. Een band die aan deze Amerikaanse rocktraditie voldoet, is Memphis 59. De groep bestaat uit Scott Kurt (zang en gitaar), Richard Lewis (basgitaar) en Chris Zogby (drums). "Ragged But Right" is het debuut van deze rootsrockband uit Virginia. De productionele touwtjes waren in handen van John Jennings.

Op de debuut-cd staan twaalf muzikale lekkernijen. De aanstekelijke liedjes met melodieuze gitaarhooks barsten van de energie. Het dynamische trio rockt met eerlijke muziek vol overgave de spreekwoordelijke pannen van het dak. De nummers nestelen zich dan ook direct in je geheugen. Way With Words zorgt na het stevige beukwerk voor het enige rustpuntje van "Ragged But Right". Rootsrock: recht uit het hart, doordacht en met ballen! De smulpapen onder ons zullen hun bordje aflikken, terwijl ze vergenoegd knorren: wat is "Ragged But Right" van Memphis 59 toch een uitstekende rootsrockplaat. Muziek zonder oogkleppen!

http://www.youtube.com/watch?v=uKLOQ1EGNbg

www.myspace.com/memphis59band1

www.cdbaby.com/cd/Memphis59

James Hummel - Like An Ocean

Canada heeft zich dit jaar geprofileerd als singer-songwriterland bij uitstek. De uitstekende releases volgden elkaar in een hoog tempo op. Zo is er nu James Hummel uit Ontario, die zich aandient met een debuut-cd. Samen met Will Armstrong (basgitaar en drums) heeft hij twaalf liedjes opgenomen. Andy Magoffin is de verantwoordelijke producer voor deze plaat. Hij is bekend van producties met Great Lake Swimmers, Hidden Cameras en The Constatines.

De debuutschijf "Like An Ocean" hinkt op twee gedachten. Op zes van de twaalf liedjes begeleidt James zichzelf op de akoestische gitaar. Het zijn integere liedjes vol romantische en dromerige aspecten. Vanaf de eerste klanken raken deze stemmige liedjes je diep in je hart. In de overige nummers wordt helaas gebruikgemaakt van teveel instrumentarium waardoor ze vlak en eenvormig klinken. Pakkende scherpe randjes ontbreken. Daarom zeg ik dat "Like An Ocean" net niet ‘hot’genoeg is om te overtuigen, maar de liefde en het vakmanschap, waarmee dit debuut is gemaakt, springen er zeker bovenuit.

www.myspace.com/jameshummel

www.cdbaby.com/cd/jhummel

The Barnstormers - Graveyard Town

Het duo Barnstormers uit Alabama heeft zijn naam ontleend aan het vliegende circus uit de jaren twintig. Barnstorming oftewel stuntvliegen was in die tijd razend populair. Ronald Moore en Chris Wilson hebben een uitstekende keuze gemaakt met hun naam. Op de nieuwe schijf "Graveyard Town" haalt het duo vreemde en indrukwekkende muzikale capriolen uit. De stuntvliegers grossieren in donkere en romantische liedjes met invloeden uit folk, rock en jazz. De liedjes worden in een aantal gevallen met hulp van strijkers zwaar en bombastisch aangezet. Multi-instrumentalist Chris Wilson is hiervoor verantwoordelijk. Op deze manier weet hij een apart en betoverend geheel te creëren.

Op de plaat staan schitterend gezongen liedjes met een bloedstollend mooie muzikale omlijsting. Nummers die je tot in je diepste vezels weten te raken. Je waant jezelf in de zevende hemel bij de ontlading door de strijkers of de blazerssectie. De droefgeestige liedjes worden spaarzaam afgewisseld met breekbare akoestische nummers. Het zijn momenten vol onbeschrijflijke schoonheid, die behoorlijk tot de verbeelding spreken. "Graveyard Town" is geen gemakkelijk album. Dromerig, filmisch en wonderschoon zijn termen die hier van toepassing zijn.

www.myspace.com/barnstormer

www.cdbaby.com/cd/barnstormersmusic2

West Nile Rangers - Honkabilly Western Garage

Het Californische kwintet West Nile Ramblers maakt muziek die onweerstaanbaar dansbaar is en uiterst prettig de benen aan het werk zet. Met de Belg Bart van der Zeeuw (ex-drummer K's Choice) in de gelederen laten de West Nile Ramblers op hun debuut-cd "Honkabilly Western Garage" een combinatie op de luisteraar los van western swing en honky-tonk. De band noemt het zelf Western Garage. De heren weten een herkenbare sound op te frissen tot een totaal eigen stijl. Op de debuutplaat passeren ze één voor één de revue, de liedjes die je direct kan neuriën, meeblèren of meefluiten.

Van Silver Dew On The Blue Grass Tonight, The Whiskey Ain't Working (Neither Do I) tot aan de Drinking Song valt de Western Garage-sound van de West Nile Ramblers bij mij in goede aarde. De heren jammen er als gekken op los in het instrumentale en opzwepende zigeunerwijsje Uke Swing. Één van de onbetwiste pareltjes op de cd is de countrysmartlap Rosie Night. De productie van "Honkabilly Western Garage" is lekker uit de losse pols geschud. Met hun muzikale virtuositeit en nonchalante houding maken de mannen van deze Californische band oergezellige swing en honky-tonk, die zeker niet te versmaden is. Ik zet het geluid wat harder en dans er ongeremd op los. Zo blijf je warm in deze barre dagen.

www.myspace.com/thewestnileramblers

www.cdbaby.com/cd/westnileramblers

Two Cow Garage - A Through The Whiskey Glass Intro (Live @ Three Kings)

De band Two Cow Garage uit Ohio bestaat inmiddels meer dan acht jaar. Met oprichter Micah Schnabel (zang en gitaar), Shane Sweeney (zang en gitaar) en de nieuwe groepsleden Cody Smith (drummer) en Andy Schnell (keyboard) staat de band garant voor heftige altcountry en rock. Door het aantrekken van een toetsenist op de laatste cd "Speaking In Cursive" uit 2008 kreeg het geheel iets meer een gepolijst randje. De lekker opzwepende altcountrymuziek van de band boette gelukkig niet in aan kracht. Het optreden dat de heren van Two Cow Garage gaven ter ere van het veertienjarig bestaan van het label Surbuban Home Records werd tijdelijk op cd weggeven bij aankoop van het album When The Stagelights Go Dim van Micah Schnabel.

Het optreden in de Three Kings in Denver, Colorado, bestond voor het merendeel uit nummers afkomstig van de laatste cd Speaking In Cursive. Bij het horen van de ruwe ongemixte opnames valt de eenvoud van de band op. Gewoon vier mannen, twee strotten, twee gitaren, een keyboard en een drumstel. Het zijn echte podiumbeesten die keiharde pokkeherrie weten te produceren. In een mum van tijd worden het publiek en de luisteraar thuis in vuur en vlam gezet. Je krijgt meer dan uur een dosis adrenaline toegediend waar je U tegen zegt. De live-plaat staat vol onvervalste en onstuimige rock ’n roll zonder enige opsmuk. Niet vernieuwend, maar zeker wel verfrissend. Rauw tot op het bot en uiterst ongenuanceerd!

www.myspace.com/twocowgarage

Amberville - Crystal Roads

Noorwegen heeft niet echt een traditie op het gebied van americana. In het hoge koude noorden zal je eerder heavy metal tegenkomen. Vijf heren uit Trondheim eren een mooi en schilderachtig plekje op aarde: Amberville, gelegen in Noorwegen. Amberville bestaat uit een groep muzikale Vikingen die lekker in het gehoor liggende popliedjes brengen in een americana-jasje.

De twee zangers Dagfinn Rittland en Frode Thomassen zorgen op het album "Crystal Roads" met twee totaal verschillende stemmen voor een aanstekelijke sound. Dagfinn zingt met een iets te nadrukkelijk accent op een huilende, soms overdreven dramatische wijze. Frode daarentegen heeft een warm en gemoedelijk stemgeluid. Zijn bijdragen aan nummers als Fallen Angels, One Day en Land Of Cotton vallen daarom bij mij het meest in de smaak. De plaat valt op door de prachtige samenzang. Het geluid is mooi uitgebalanceerd, maar de productie van "Crystal Roads" is aan de brave kant. Het zou allemaal wel wat spontaner kunnen.

www.myspace.com/ambervillemusic

www.cdbaby.com/cd/Amberville

Robert Morton - Twisted Road

De singer-songwriter Robert Morton uit Connecticut is overduidelijk beïnvloed door de jaren zeventig. Zijn warme melancholische stem lijkt als twee druppels water op die van James Taylor. Het is een zanger die zijn ziel en zaligheid blootlegt in eenvoudige liedjes met nostalgische momenten.

De negen eigen nummers liggen erg goed in het gehoor. De melodieën hebben je dan ook snel te pakken. Morton wordt bijgestaan door talentvolle studiomuzikanten. Door hun tomeloze inzet staan op "Twisted Road" veelal akoestische americanaliedjes van het fijnste soort. De productie van "Twisted Road" is misschien wat aan de voorzichtige kant, maar dat stoort mij geenszins. Robert Morton heeft een ouderwets lekkere americanaplaat gemaakt met pure en eerlijke liedjes. Nummers die zo'n krachtige warmte uitstralen dat de centrale verwarming in deze koude winter bijna overbodig wordt. Teruggrijpen naar de jaren zeventig, heerlijk toch.

www.myspace.com/robertmortonmusic

www.cdbaby.com/cd/RobertMorton

Johnson's Crossroad - Blood in Black and White

Johnson’s Crossroad is een van de meest aangename muzikale verrassingen van dit jaar. De groepsnaam refereert aan de plek waar de moeder van zanger Paul Johnson is opgegroeid: Johnson Crossroad in West-Virginia. Het kostte de band bloed, zweet en tranen om dit prachtige debuutalbum te realiseren, vandaar de titel "Blood in Black and White". De heren Paul Johnson, Keith Minquez, Justin Eisenmann en Matthew Chase creëren op het album een klankpalet dat geraffineerd zijn muzikale rijkdom prijsgeeft. Het is de mooie mix van emotie, muzikaliteit en creativiteit die deze plaat zo goed maakt. Zanger Paul Johnson weet met zijn doorrookte, rauwe en gruizige stem een sfeer van innerlijke verstilling op te roepen. De sobere en warme akoestische omlijsting sluiten hierbij naadloos aan.

Op deze schitterende plaat staan tien lekker relaxte nummers met veel tempowisselingen. De subtiele samenzang in bluesliedjes als To The Bitter End, Those Lonesome Blues en You need Not Look Me In The Eyes verdoezelen het rauwe randje van Paul Johnsons stem. Een duister en meeslepend gevoel ontstaat door de emotionele dramatiek in Between You And I. De combinatie van Johnsons donkerbruine rauwe stem en de prachtige dobroklanken zijn een streling voor het oor. De opbeurende oldtimeyliedjes Left Behind en Bail Money weten mij door het betoverende mandolinespel uiterst vrolijk te stemmen. Let's have a toast to the memories zingt Paul Johnson tijdens één van de bloedstollende nummers. Ik denk dat wij dat allemaal eens moeten doen. "Blood in Black and White" is zonder twijfel een echte topplaat, een debuut dat meteen al een klassieker kan worden genoemd.

www.myspace.com/johnsonscrossroad

http://www.cdbaby.com/cd/JohnsonsCrossroad

Booker Lee & County Fair

Een nummer schrijven over je geliefde oma, die pas is overleden, kan veel teweegbrengen. Josh Fidler gebruikt rond deze tijd de bijnaam van zijn oma "Booker Lee" als artiestennaam tijdens de vele optredens. De naam van zijn band Colab heeft hij veranderd in Booker Lee & The County Fair. In 2007 verscheen de debuut-cd "Journal", die opviel door de melodieuze altrocksound. Voor de nieuwe cd "For The Commonwealth" is wederom gekozen voor producer Jason Rubal. De tweede cd brengt een verzameling sterke rootsy altrockliedjes met een flinke drive. Rubal heeft een geweldige live-sound in de studio neergezet. Het is muziek met veel zeggingskracht.

De elf liedjes vallen op door hun harmonieuze en toegankelijke sound met de nodige scheurende gitaren.De variatie op dit album is uitstekend in orde. De solide rockliedjes worden namelijk regelmatig afgewisseld door bijzonder fraaie ballads met een gastrol voor Kristen Books, die op overtuigende wijze de zangpartijen voor haar rekening neemt. Booker Lee & The County Fair zegt zelf in de bijgeleverde persinformatie: "We just wanted to make a great rock 'n roll record"! De luisteraar zal het met mij eens zijn. "For The Commonwealth" is een heerlijk klinkende wereldplaat waarbij alles klopt.

www.myspace.com/bookerlee

www.cdbaby.com/cd/bookerleetcf2